Στην χώρα όπου το επιχειρείν θεωρείται η καλύτερη μορφή εργασίας εδώ και αρκετά χρόνια, λίγοι αντιλαμβάνονται ότι δεν είναι όλοι «γεννημένοι» επιχειρηματίες.
Την ίδια στιγμή βέβαια η οικονομική συγκυρία έχει εντείνει αυτήν την πρακτική με αρκετούς ανέργους να επιχειρούν να ιδρύσουν, μικρότερες ή μεγαλύτερες εταιρικές δομές. Το ερώτημα όμως που απασχολεί εκείνους που διστάζουν να κάνουν το μεγάλο βήμα είναι αν υπάρχουν άνθρωποι που διαθέτουν τη στόφα του επιχειρηματία και αν οι υπόλοιποι είναι «φτιαγμένοι» για να είναι υπάλληλοι. Σύμφωνα με το weforum.org η η απάντηση μάλλον έχει δοθεί. Και είναι επιστημονική, όχι επιχειρηματική.
Ο εργαζόμενος είναι εξειδικευμένος, ενώ ο εργοδότης είναι σαν ένα πολυεργαλείο, σύμφωνα με Ελβετο-Γερμανική έρευνα. «Ο εργοδότης πρέπει να είναι είναι πολυπράγμων και να μπορεί να κάνει πολλά πράγματα ταυτόχρονα και αποτελεσματικά σαν ένα πολυεργαλείο» υποστηρίζουν στην μελέτη ο Uschi Backes-Gellner του πανεπιστημίου της Ζυρίχης και η Petra Moog του πανεπιστημίου του Σίγκεν της Γερμανίας.
Δεν απαιτούνται ιδιαίτερα εξειδικευμένες γνώσεις σε έναν συγκεκριμένο τομέα, αλλά πρέπει να έχει τη δυνατότητα να συνδυάζει πολλές ασχολίες ταυτόχρονα και να καταπιάνεται με διαφορετικά αντικείμενα συστηματικά. «Ο επιχειρηματίας διαφέρει από τον υπάλληλο γιατί πρέπει να είναι αποδοτικός σε μια σειρά από επιχειρηματικές δεξιότητες» εξηγούν οι δύο. Από την άλλη «οι υπάλληλοι είναι ειδικοί που εργάζονται με άλλους και των οποίων τα ταλέντα συνδυάζονται με αυτά άλλων ειδικών, από τους επιχειρηματίες».
Η έρευνα των Backes-Gellner και Moog διαπίστωσε, σε δείγμα 2000 Γερμανών φοιτητών, ότι τα άτομα με ευρύτερο πεδίο γνώσης και εμπειρίας «τείνουν προς το επιχειρείν». Η ανάγκη για επαγγελματική και εισοδηματική ασφάλεια αλλά και η πρακτική μαθητεία σε κάποια δουλειά (που οδηγεί σε έντονη εξειδίκευση) δεν είναι στοιχεία που συνθέτουν το προφίλ του επιχειρηματία.
Η θεωρία του ατόμου «πολυεργαλείου» που υπακούει στα χαρακτηριστικά του επιχειρηματία εισήχθη για πρώτη φορά από το πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, όταν ο οικονομολόγος Edward P. Lazear διαπίστωσε ότι οι φοιτητές που έπαιρναν μεγαλύτερη ποικιλία μαθημάτων και είχαν επαγγελματική εμπειρία σε διαφορετικά γνωστικά αντικείμενα είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες να γίνουν εργοδότες, παρά εργαζόμενοι.
Από την ανάλυση της χρήσης των κοινωνικών δικτύων διαπιστώθηκε ότι εκτός από ποικιλία δεξιοτήτων οι γεννημένοι επιχειρηματίες επιδεικνύουν ένα διευρυμένο δίκτυο σχέσεων (φίλων, συγγενών, επαγγελματικές επαφές) το οποίο μπορούν να αξιοποιήσουν στην προσπάθειά τους να λανσάρουν μια νέα επιχείρηση. Παράλληλα διαπιστώθηκε ότι όσο πιο εκτεθειμένος είναι κανείς σε μεγαλύτερο κοινό τόσο πιο εκλεπτυσμένες είναι οι ιδέες που παρουσιάζει κανείς στο κοινό.
Άρα η συνταγή της επιτυχίας είναι διττή: Πολλές δεξιότητες και πολλές επαφές.
Σε μια ομιλία του το 1982 ο ιδρυτής της Apple Steve Jobs είχε επισημάνει ότι «αν θέλεις να διαπρέψεις στην καινοτομία… θα πρέπει οι αποσκευές σου να μην περιλαμβάνουν τις ίδιες εμπειρίες με όλους τους υπόλοιπους».
