#Virus… Τι μας περιμένει από σήμερα;
Μήπως τα πράγματα αρχίζουν και αλλάζουν; Γίνονται όπως αυτά που ακούγαμε στις θεωρίες συνομωσίας και λέγαμε «άσε τώρα, αυτό δεν παίζει»;
Μην κουνιέσαι από το σπίτι… ‘Ετσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα καλούμαστε να υπακούσουμε τις εντολές, για το δικό μας καλό. Να βγαίνουμε έξω μόνο για κάτι σημαντικό. Έχοντας στη τσέπη μας το χαρτί ή στο κινητό μας το SMS.
Όπως στο στρατό το αδειόχαρτο. Γιατί αν σε έπιανε η Στρατονομία χωρίς χαρτί παλιοφάνταρο την είχες π@υ!σισει…
Drones, ελικόπτερα, περιπολικά…
Υπάρχουν δύο διάβολοι μέσα στο μυαλό μας. Ο ένας λέει να τους «γράψουμε» όλους και ο άλλος λέει «εμένα θα χτυπήσει ο virus;». Το ζήτημα, πάντως, είναι ότι βρισκόμαστε σε σύγχυση. Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε….
Αυτοί που έκαναν βόλτες στις παραλίες είναι σαν εκείνους στο «1984» του George Orwell που αναζητούσαν την ελευθερία τους, να ξεφύγουν από το πελώριο μάτι του Μεγάλου Αδελφού. #not.
Μόνο που στη συγκεκριμένη περίπτωση, αυτοί οι «δραπέτες» του Αλίμου, της Βουλιαγμένης, της Χαλκιδικής έπαιζαν ρακέτες και έπιναν φραπέ.
Μη γελιόμαστε, όμως. Άλλο η χαζομάρα κι άλλο η αναζήτηση ιδανικών στη ζωή.
Θεωρώ ότι αυτό που ζούμε, θα κρατήσει πολύ.
Και αν κάποια μέρα αρχίσει να φθίνει, τότε θα είμαστε ήδη «αλλαγμένοι».
