Ειλικρινά τώρα, πιστεύεις ακόμη σε αυτό που σου έχουν πλασάρει με την ονομασία «Παγκόσμια Ημέρα του ‘Ανδρα»;
Είμαι σίγουρος ότι πολλοί από εμάς δεν ξέρουμε καν πότε πέφτει. Δεν μας ενδιαφέρει άλλωστε… Και καλά κάνουμε!
Δεν χρειαζόμαστε «τυπικές γιορτές» για να χαρούμε που έχουμε γεννηθεί άντρες. Για να μας θυμίσει ότι ΣΗΜΕΡΑ νιώθουμε ξεχωριστοί. ΄Οτι τις υπόλοιπες μέρες ζούμε μία συμβατική ζωή, ενώ η 19η Νοεμβρίου είναι μία ημέρα – ορόσημο για το ανδρικό φύλο!
‘Oχι κύριοι…
Η κάθε μέρα που περνάει είναι για τον άντρα ξεχωριστή. Είμαστε σε θέση να φτιάχνουμε (αλλά πολλές φορές και να καταστρέφουμε) τη ζωή μας, γιατί και τα δύο θέλουν κότσια να τα καταφέρεις.
Είμαστε αφεντικά του εαυτού μας και έτσι θέλουμε να παραμείνουν τα πράγματα. Δεν χρειαζόμαστε «Παγκόσμιες Ημέρες», επειδή κάποιοι την ξεκίνησαν το 1999 στο Trinidad και το Tobago.
Κάθε μέρα που περνάει είναι «παγκόσμια» για μας.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θέλουμε να μπαίνουμε σε καλούπια. Γι’ αυτό τον λόγο και δεν ασχολούμαστε με τέτοια. Κάποιοι άλλοι μας το θυμίζουν. Γιατί δεν μας ενδιαφέρουν τέτοιου είδους trends, τέτοιες μόδες!
Πρέπει να νιώθουμε μοναδικοί, γεννημένοι νικητές. Νικητές στην καθημερινότητά μας, στις επιλογές μας, στις δυσκολίες μας. Είμαστε γεννημένοι πολεμιστές που δίνουμε μάχη για αυτά που πιστεύουμε.
Θέλουμε να αγαπάμε, να αγαπιόμαστε, να μας κάνουν οι γυναίκες να νιώθουμε one of a kind!
Όλοι οι άνθρωποι, άλλωστε, το έχουν ανάγκη αυτό.
Προχωράμε, αφήνουμε πίσω μας απαρχαιωμένες ιδέες και βάζουμε ψηλά τον πήχη. Δεν κολλάμε σε… «κολλήματα» άλλων. Αυτοί βλέπουν την πλάτη μας, γιατί μας εμποδίζουν να πάμε μπροστά.
Ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και δεν έχει ανάγκη το ημερολόγιο για του θυμίσει την μοναδικότητά του.
Το μόνο «ξυπνητήρι» που χρειαζόμαστε είναι της συνείδησής μας, του φιλότιμου και της ειλικρίνειας του εαυτού μας.
Και πίστεψέ με, όλα μετά έρχονται μόνα τους!
