Λίγες μέρες πριν το τέλος του 1930, ο Ferdinand Porsche, σε ηλικία 55 ετών, έχοντας βαρεθεί να δανείζει τα ταλέντα του σε άλλους αποφάσισε να στήσει τη δική του δουλειά σε ένα νοικιασμένο γραφείο στη κέντρο της Στουτγκάρδης.
Εκεί με το γιo του Ferry και δώδεκα ακόμα τεχνικούς σχεδίασε το «Manifesto» για ένα «volk» (λαϊκό) αυτοκίνητο που δημοσιεύτηκε το 1934.
Βέβαια δεν ήταν ο μόνος που είχε την ιδέα ενός «λαϊκού» αυτοκινήτου, ήταν και ο «Καγκελάριος Hitler» που είχε την ίδια ιδέα και φυσικά δεν υπήρχε καλύτερος σχεδιαστής από τον Ferdinand για να πραγματώσει αυτή του την ιδέα, αν και η ιστορία αυτή έχει πολλές παραλλαγές.
Όμως και να έχει πάντως το θέμα, ο «τύπος 60» του Porsche πήρε το πράσινο φως για την μαζική κατασκευή του KdF, όπως ονομάστηκε το αυτοκίνητο και που ήταν τα αρχικά των Kraft durch Freude που ελεύθερα μεταφράζεται σε «δύναμη μέσα από τη χαρά»!
Στο Zuffenhausen μάλιστα, λίγο έξω από την Στουτγάρδη, ο Porsche έστησε το πρώτο του εργοστάσιο για την κατασκευή των πρώτων 44 αυτοκινήτων προπαραγωγής με τον κωδικό VW38. Το πρώτο λαϊκό αυτοκίνητο ήταν γεγονός, το manifesto του Porsche είχε υλοποιηθεί!
Έτσι γεννήθηκε το Τ64. Επίσημα στα αρχεία της VW αναφέρεται ως Type 60K10, όπου 60 ήταν το νούμερο που αντιπροσώπευε το KdF, το «Κ» ήταν το αρχικό του Karroserie (δηλαδή πλαίσιο) και το «10» δεν ήταν τίποτα άλλο από τον αύξοντα αριθμό. Όμως εσωτερικά πάντα η ομάδα του Porsche το ανέφερε ως type 64. Τρία αυτοκίνητα συνολικά κατασκευάστηκαν και στις 19 Αυγούστου του 1939 ήταν έτοιμα για δοκιμές.
Tο αυτοκίνητο
Είναι εξολοκλήρου κατασκευασμένο από αλουμίνιο με αεροπορικού τύπου μέθοδο, φορμαρισμένο στο χέρι πάνω σε ξύλινα καλούπια. Το αποτέλεσμα είναι να ζυγίζει μόλις 584 κιλά, παρά τις δύο ρεζέρβες στο εμπρός μέρος που μεταμόρφωναν την κατανομή βάρους σε 40/60, εμπρός/πίσω. Όσο για τα μηχανικά του μέρη, όπως άλλωστε και οι αναρτήσεις προέρχονται από το KdF.
Ο αερόψυκτος τετρακύλινδρος κινητήρας των 985 κ.εκατ. αποδίδει 32 ίππους στις 3500 σ.α.λ. (9,5 ίππους περισσότερους από τον κινητήρα παραγωγής) χάρη σε δύο καρμπυρατέρ της Solex και τα φρένα ήταν τέσσερα ταμπούρα που ενεργοποιούνταν μέσα από συρματόσχοινα. Λένε ότι η τελική του ταχύτητα μπορεί να ξεπεράσει τα 160 χλμ./ώρα, παρά το κιβώτιο των τεσσάρων σχέσεων.
Δες τις φωτογραφίες και θαύμασε:
