Ίσως να μη θυμόμαστε πάντα με την πρώτη το όνομα του, αλλά ο Danny Trejo έχει μπει για τα καλά στην καρδιά μας, είτε εμφανιζόμενος στο πλευρό αστέρων όπως ο Pacino και ο De Niro στο Heat ή ο Tarantino και ο Clooney στο From Dusk Till Dawn, είτε πρωταγωνιστώντας σε “δικές του” ταινίες όπως το Machete, είτε κάνοντας αξέχαστα guest σε σειρές όπως το Breaking Bad.
Δεν γίνεται να υπάρχει σινεφίλ που να μην έχει πέσει πάνω σε μία εμφάνιση του Trejo, ο οποίος μέχρι στιγμής, έχει συμμετοχή σε πάνω από 320 κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές, κερδίζοντας με το σπαθί του μία θέση ανάμεσα στους πιο παραγωγικούς ηθοποιούς του Χόλιγουντ.
Το βέβαιο είναι ότι σχεδόν σε κάθε ρόλο του, σε κωμωδίες, δράσεις, δράματα ή ακόμα και animations, ο συμπαθής Danny Trejo διατηρεί την περσόνα του σκληρού και δε-σηκώνω-μύγα-στο-σπαθί-μου άνδρα, για την οποία μοιάζει να έχει γεννηθεί. Το παρουσιαστικό του, άλλωστε, είναι τόσο χαρακτηριστικό, ώστε δύσκολα μπορεί κανείς να τον φανταστεί να αλλάζει πλεύση.
Το ίδιο παρουσιαστικό μαρτυρά, βέβαια, την πολυτάραχη πραγματική ζωή και το αληθινά τραχύ παρελθόν του ηθοποιού. Κι αν μερίδα του κοινού θεωρούσε τις σχετικές ιστορίες μέχρι σήμερα αστικούς μύθους, γιατί όπως λέει και ο λαός, “στο Hollywood όλα είναι ψεύτικα”, μάλλον ήρθε η στιγμή να αναθεωρήσει και ο τελευταίος δύσπιστος.
Η ιδιαίτερη ζωή του Danny Trejo δεν είναι προϊόν φαντασίας, αλλά σκληρής πραγματικότητας και σύντομα θα αποτελέσει αντικείμενο ανάλυσης σε ένα νέο ντοκιμαντέρ, το οποίο θα ονομάζεται Inmate #1: The Rise of Danny Trejo, δηλαδή, “Τρόφιμος υπ’αριθμόν 1: Η άνοδος του Ντάνι Τρέχο”.
Πραγματική ζωή, άξια για ντοκιμαντέρ
Σε σκηνοθεσία Brett Harvey, γνωστού για εξαιρετικά ντοκιμαντέρ όπως το Ice Guardians και το The Culture High, το Inmate #1 παρουσιάζει τη ζωή του Danny εξ’ αρχής, από τη θυελλώδη παιδική του ηλικία ως χρήστη ναρκωτικών, στη ζωή του στη φυλακή, στη μετέπειτα απεξάρτηση και την τελική αναγνώριση στο Hollywood ως σταρ του κινηματογράφου.
Στα πλαίσια του ντοκιμαντέρ, ο ίδιος ο Trejo μιλά στην κάμερα του Harvey και δίνει την προσωπική του εκδοχή για το σκοτεινό παρελθόν του και την ευκαιρία που του δόθηκε, ώστε να φέρει τα πάνω-κάτω στη ζωή του και να γίνει κινηματογραφικός αστέρας.
“Σήμερα ο Danny Trejo είναι καλοπροαίρετος και ήρεμος και ίσως ένας από καλύτερους ανθρώπους, που μπορείς να συναντήσεις, αλλά ο Danny δεν ήταν πάντα έτσι”, λέει χαρακτηριστικά ο παραγωγός του ντοκιμαντέρ, Adam Scorgie, σύμφωνα με το Indiewire.
Πράγματι, ο Trejo μεγάλωσε στις κακόφημες γειτονιές της πόλης Pacoima στην Καλιφόρνια, με έναν θείο του ο οποίος ήταν τοξικομανής και ληστής. Πριν γίνει καλά-καλά έφηβος, στα 12 του, δοκίμασε και κατέληξε να είναι χρήστης ηρωίνης. Στα 15 του μπήκε για πρώτη φορά στο αναμορφωτήριο.
Τη δεκαετία του ’60, στα 23 του, ο Danny θα καταλήξει για ακόμα μια φορά στη φυλακή, στις περιβόητες εγκαταστάσεις του San Quentin, καταδικασμένος για εμπόριο ηρωίνης, αφού προσπάθησε να πουλήσει ναρκωτικά αξίας 30 χιλιάδων δολαρίων σε έναν μυστικό πράκτορα.
Ο Danny θα βγει αναμορφωμένος από τη φυλακή και θα εργαστεί ως κοινωνικός λειτουργός στο πλευρό τοξικομανών, αλλά και ως προπονητής μποξ. Αυτό θα αποδειχθεί το κλειδί της μελλοντικής του επιτυχίας. Από σχεδόν καθαρή τύχη στις αρχές των 80’s, τον προσέλαβε ο σκηνοθέτης Andrei Konchalovsky για να μάθει μποξ στον ηθοποιό Eric Roberts για το Runaway Train.
Αυτή ήταν και αρχή μιας διαφορετικής ζωής για τον Danny, ο οποίος μέσα από δευτερεύοντες ρόλους κομπάρσου θα φτάσει να συνεργάζεται με τον μεγάλο Michael Mann και θα γίνει προσωπικός φίλος του Quentin Tarantino, πρωταγωνιστώντας σε πλειάδα επιτυχημένων ταινιών, αλλά και -πιο συχνά από ό,τι ίσως θα έπρεπε- σε εξαιρετικά cult ταινίες, όπως το απαράδεκτο LA Slasher.
Στα 74 του, ο Danny Trejo παραμένει πιο παραγωγικός από ποτέ και για το 2017 εργάζεται ήδη σε 13 νέες ταινίες και πλέον, περιμένουμε όχι μόνο να δούμε την επόμενη δουλειά του, αλλά και το Inmate #1: The Rise of Danny Trejo, το οποίο όλα δείχνουν πως θα κάνει πρεμιέρα το 2018, για να μάθουμε περισσότερα για τη ζωντανή απόδειξη της -κλισέ κατά τα άλλα- φράσης “ο επιμένων νικά”.